Zullen we het liefde noemen, P. Wittenbols

Zullen we_het_liefde_Zullen_we_het_liefde6_400_x_266Het gezelschap Theater PEG, met als thuisbasis hartje Seefhoek, laat zich duidelijk niet leiden door de wetten van de commercie.  De initiatiefnemers zouden het zich zeer gemakkelijk kunnen maken door op de kar te springen van de traditionele komedie, wat doorgaans de stelregel blijkt te zijn bij andere liefhebbersgezelschappen. De lat wordt hier een ietsje hoger gelegd.

Bij de stukken die zij op het podium brengen wordt doorgaans de kaart getrokken van de psyche van de mens. Neen versta ons niet verkeerd er zal gelachen worden maar de dubbele boden is steeds aanwezig. Deze maal is dit niet anders met de productie Zullen we het liefde noemen.

 

Het is het tweede deel uit De trilogie van het verlies van de Nederlandse auteur Peer Wittenbols. Een stuk uit 2003 dat in Vlaanderen reeds eerder werd opgevoerd door de professionals van het Arsenaal.Dolf, een gereputeerde gynaecoloog, wordt vrijgesproken voor een slordigheidje met dodelijke afloop. Hierdoor lijkt zijn carriere gered. Dit moet gevierd worden onder vrienden. Zijn vrouw Hella en haar harstvriendin Vicky verwelkomen Dolf euforisch. Toch is Dolf niet zo happy. Zijn eega is hij meer dan beu, die blijft toch maar bij hem voor zijn status en het geld. De liefde is alzo ver zoek wat resulteert in een leven zonder seks. Dolf zoekt soelaas bij Vicky, samen hebben zij een geheime affaire. Maar net deze laatste is op haar beurt verliefd geraakt op Arend die ook aanwezig is op het feestje. De champagne vloeit rijkelijk. De gesprekken worden alsmaar venijniger. Je raadt het al, het wordt pure ellende.

Niet voor het publiek echter. Deze amuseren zich rot met de miserie van de protagonisten. Het stuk doet ons wat denken aan Who is afraid of Virginia Woolf. Daarin weet je nooit waar men eigenlijk naartoe wilt tot het plot zich voltrekt, wat nu niet anders is bij Zullen we het liefde noemen.

Er wordt degelijk geacteerd in een mooi eigentijds decor. Het duurt wel even voordat je in het verhaal zit maar wanneer de glazen sneller worden geledigd wordt ook het tempo van de voorstelling opgekrikt. Doorgaans gaat men over de schreef bij het vertolken van een dronken iemand, zeker in het amateurscircuit. Maar hoe Inge Van Helshoecht hier de rol van Vicky speelt is bewonderingwaardig. Chapeau! Of was er misschien toch een druppeltje alcohol in de nep-champage gesukkeld?

Onze afsluiter: Zullen we het liefde noemen bezorgt je een fijne toneelavond. Goed verhaal, goed geacteerd en dit alles in een gezellige sfeer. Wat verlangt een toneelliefhebber nu nog meer?

(Swa Van de brul)

Gezien: 19-12-2008
Locatie: Theater PEG
Productie: Theater Peg

Info: www.peg.be

atv groot